Dinsdag;16 Juni
Hallo iedereen!!
Ja, ik ga het weer over de hondjes hebben, want dat is nu hetgene wat ons nu bezig houdt!! We zullen de teugels wat aan moeten trekken. Gisteravond ging het mis.
Indi de wildebras van twee maanden is elke keer Peanut aan het treiteren. Peanut bijt van haar af en soms ook raak waarop Indi volledig los gaat. Vaak loopt het met een sisser af. Behalve gisteravond niet,Indi had Peanut goed te pakken. Peanut was zelfs gewond. De schrik zit er goed in en je gaat zelfs twijfelen of het wel gaat samen.
Heb net een heel stuk op internet gelezen. En wat wij moeten doen is de touwtjes in handen nemen. En goed de rangorde gaan bepalen. Dit zal wat tijd gaan kosten en gelukkig hebben we dat!
We zijn katten gewend die zijn makkelijk op te voeden en kosten minder tijd.
Het is moeilijk om streng te zijn maar het is wel noodzakelijk.
Ik stop nu even met deze blog maar ik straks weer verder..............
Zo we zijn nu een paar uur verder.Ik loop nu rond met brokjes in mijn zak om af en toe een beloning te geven.En het lijkt te helpen.De vrede is terug gekeerd en we beginnen gewoon weer van voor af aan.
Helemaal met een schone lei,Es en ik zullen heel wat strenger dan voorheen moeten zijn.Het is nodig maar hopelijk werpt het wel zijn vruchten af.
Indi is ook geschrokken gisteren avond en luisterd nu goed kan ook door de beloning brokjes komen.En peanut ach wat moet ik daar van zeggen.
De komende maanden zullen we de rangorde in de roedel Lems gaan rangschikken. En 1 ding is zeker wij worden de baas en niet die 2 kleine snotapen.Wie de baas is Esther of ik dat zal nog een hele strijd worden hahahaha.Ik denk Es over mij en ik over de hondjes .Maar dat is een strijd die nooit gewonnen zal worden hahaha .
De dierenarts is net geweest. Voor Indi der prikje en vergeleken met gisteren is het al een hele vooruitgang.
Ik moet leren ik ben de baas!! Ik moet het niet gauw te zielig vinden als ze me zo aan kijkt met die puppyoogjes.
Ik hou jullie op de hoogte over de gang van zaken in Roedel lems hahaha.
En vind je het teveel dierennieuws,dan lees je het lekker niet.
Tot de volgende keer maar weer.
Ps:Het zijn allebei schatjes.
Zaterdag;13 Juni
Hallo Nederland
Vandaag was de grote dag, we mochten onze tweede pup ophalen. Heel het verhaal met de hoe en hoelaat slaan we deze keer over.
Maar oh wat is ze klein, ze is zo klein dat je haast een vergrootglas nodig hebt om haar te kunnen zien. Ze is zo klein dat je denkt dat er een kakkerlak voorbij dribbelt. Ze is zo klein.........
Ja ze is klein en heel lief!
Ze past ongeveer 4 keer in Indi en als Indi staat kan ze er zo onderdoor lopen.
Ze is ook niet op haar bekkie gevallen.
Indi is af en toe net een dolle stier die graag hapt en heel ruw is.
De kleine pinda is daar nog niet echt van gediend. En het is dan ook al een paar keer op een confrontatie uit gekomen.
Maar dat hoort erbij en het gaat steeds beter. De handdoeken zijn al in de ring gegooid. En ze worden echt al zusjes.
Ja nu al, want wat dat betreft ben ik een watje en ik vond al dat gegrom en gepiep en gebijt maar niks.
Maar alles heeft tijd nodig. En het is nu zondagochtend en volgens mij,na urenlange observatie.Ja ik was om 7 uur mijn bed al uit door die babyhondjes.
Kunnen ze nu spelen met elkaar. Indi houdt zich zelf een beetje in en peanut gaat niet meer gelijk te keer als een pittbul terrier.
En zo lijkt de rust te zijn terug gekeerd in Villa Lems.
Al zal er heus nog wel een keer onenigheid ontstaan.
Ze doen het alle 2 goed. Eten, drinken, poepen, plassen alles zit er op en eraan.
Al heeft de kleine Peanut nog geen controle over de ontlasting. En laat het lopen waar ze maar wil een echte baby dus.
Indi, Peanut hou op nou!!!!!!!!!!!
Toch nog een kleine zusterruzie.
Dat is nou weer jammer, ik ga Indi maar even uitlaten.
Dus tot kijk maar weer.
En ik hou jullie op de hoogte van deze twee.
De groeten uit Bali!!!!!!!!!!!
Zaterdag;13 Juni
Hallo lieve iedereen
De grote vraag van iedereen is toch wel;wat doe je nou al die dagen zoal.Tjatjatja dat is een nou een goeie vraag.
Waarop op ik 1 ding stellig kan zeggen dat we ons niet vervelen.Dat is een ding wat zeker is hahahahaha!!!!!!!!
Es zegt we hebben het druk met niks doen maar noem het maar niks.
Nee het ligt er maar net aan waar we zin in hebben.En nu met onze 2 puppies hebben we onze handen vol.
Maar we zitten door 2 hondjes niet aan ons huis gekluisterd hoor.
Maar over het algemeen proberen we eerst wat uit te slapen.Wat negen van de tien keer toch niet lukt
Daarna neem ik een heerlijk een bakje
Dit doe ik terwijl ik heerlijk op mijn gemak bekijk of ik nog mailtjes heb of leuke reactie op mijn blogs(vind ik erg leuk trouwens)
Voordat je het weet is het dan zo 11 uur.
En dan denk ik; ik ga maar eens even
Nadat we weer fris en fruitig zijn gaan we of boodschappen doen
of we besluiten om even naar het strand te gaan
.
Nu heb ik weer een andere hobby dat is
Doe ik tegenwoordig ook met een harpoen.Heerlijk snorkelend boven het rif dat is net een groot zeeaquarium en als ik dan een lekkerbekkie zie zwemmen
probeer ik hem te raken vaker mis dan raak .Maar dat vinden de dierenvrienden die dit lezen vast niet erg.
Maar wat ik dan vang geef ik aan de lokale bevolking,die dan s'avonds heerlijk smullen van de door mij gevangen vis.Want het is toch ook wel zielig!!!!!!!Maar wel leuk om te doen en voor een goed doel hebben die arme mensen toch wat te eten.
We wandelen ook over het strand met onze pups
Ook voetballen doe ik hier op het strand,dan word ik gebeld komje weer voetballen.Als ik dan tijd heb ja dat lees je goed als ik dan tijd heb.Ga ik heerlijk voetballen met de manager van een hotel hier,en zijn werknemers.En ieder ander die zin heeft.Ik heb zelfs al een baan aangeboden gekregen,waar dat voetballen al niet goed voor is.En mijn lieve schat kan heerlijk gebruik maken van de ligbedden aan het strand.Handig toch.Ook rond scheuren op onze motorbike vinden we zalig je ziet heel veel onderweg.Na al die vermoeiende bezigheden.Gaan we s'avonds eten.Bij onze Kippeboer
Koken doen we zelf niet meer ,ja soms alleen nog een ei.Zelf koken is veel te duur
Ja we voelen hier ons echt thuis.en op onze plek.Iedereen is aardig en je hebt altijd wel een praatje.
Toch is het fijn als we straks aan de slag kunnen.Wat waarschijnlijk nog een maand of 2
gaat duren.
Maar waar we nu bezig zijn is ook belangrijk
We zijn ons sociale leven aan het opbouwen,want we beginnen in principe bij nul.Vrienden maken is geen probleem!!!!!!
En dat is een fijn gevoel,iedereen wil je helpen en dat is niet om ons geld.Wat veel mensen denken denk ik dat dat gedacht word dat er gedacht word dat ach WHATEVER.
Het gaat super we voelen ons Happy en we hebben geen heimwee goed contact met onze ouders via skype .
We wonen nu op een paradijselijk eiland als je je hier verveelt.Verveel je je overal.
Maar daar is zeker geen spraken van.
We genieten volop.We hebben allebei zoiets van hEEEEEEEEEErlijkKKKKK.
Hier blijven we en hier gaan we oud worden!!
We maken onze droom waar al is dat soms nog moeilijk te bevatten!!Es knijp eens in mijn arm auwww ja het is waar!!!!!!
En we leven nog lang en gelukkig.
Heel veel groeten en knuffels van de eiland bewoners!!!!!!!
Donderdag;11 Juni
Beste nieuwsvolgers
Vandaag was het zover er moest gewandeld worden. Maar ja gaat dat goed met een nog ongetemde puppy.
Mijn liefie had vandaag de grote stap genomen om naar de kapper te gaan.
Ze zag er tegenop omdat er maar 1 iemand aan haar haar mocht zitten en dat was Iris.
Maar ze vond zelf dat het tijd was geworden. En dat die Pruik die die ze nu had maar eens flink onder handen genomen moest worden.
Het was een hoop werk en het zou enige tijd duren voordat de metamorfose af was.
Daar gaan we natuurlijk niet op zitten wachten.Dus ben ik terug naar ons huis gegaan om eens te kijken wat die kleine meid allemaal in haar mars heeft.
We hadden al ontdekt dat met de riem om lopen geen succes was. En om nou onze tuin te laten veranderen in een hondenuitlaat plaats, nee dat is niet de bedoeling.
Dan maar zonder riempje om.
Het ging goed, ze volgde goed.
Het was net of ze al opgeleid was als voetzoeker.
Maar het was spannend en vermoeiend, maar de missie was geslaagd.
Ik kreeg telefoon na een uur of 2.
Het was mijn schatje haar missie was ook geslaagd en ik kon haar weer ophalen.
Ze ziet er weer fris en fruitig uit. Ik reed er gewoon voorbij, want die blonde stoot kon niet bij mij horen hahahaha.
Ze hoort lekker wel bij mij!!!
Indi was inmiddels weer uitgerust.
We wilden naar het strand met haar, lekker even wandelen. Ze was helemaal in haar
nopjes zoals een goede hond betaamd.
Ze luisterde super maar ging wel helemaal uit haar dak.
Spelen met het zand, spelen met de kinderen en met ons
en zelfs al tot haar kale kippebuikje het water in.
Het was echt leuk en na anderhalf gingen we er maar een eind aan breien want de kleine Indi was niet moe, nee wij waren moe hahaha!
Die kleine rat had nog uren door kunnen gaan. Maar het was genoeg geweest voor de eerste keer. En toen we thuis kwamen lag het kleedje toch wel heel lekker. En ze heeft uren liggen slapen.
Ik heb trouwens vandaag nog naar Ubud gebeld om te vragen hoe het met de kleine PINDA ging??
Het gaat super met haar dus over een paar dagen komt Peanut ook bij ons inwonen!!
Helemaal gezellig, kunnen de meiden lekker spelen met elkaar.
Het was niet zulk spannend dierennieuws maar het hoeft niet altijd zwaar beladen te zijn met emotie.
En ik deel ook graag de leuke momenten.
Met onze huisdiertjes
En wat zit Essie haar haar leuk he!!!
Het was weer een leuk dagje en we kijken met z'n drieën uit naar zaterdag dat we Peanut op kunnen halen.
Jullie zullen wel denken wat een beesteboel, inderdaad en daar zijn we heel erg blij mee!
Want aan tijd geen gebrek en aan ruimte ook niet.
En het was toch de bedoeling om een beesteboel te starten hahaha!!!!!!!!!!
En een goede boer word gevolgd door zijn viervoeter.En dat zit wel snor!!

Hallo vriendjes en vriendinnetjes
Vandaag zijn we weer op pad geweest. We waren er klaar voor om weer nieuw huisdiertje te nemen. Het is Coco geworden een klein aapje uit de bergen. We dachten dat is weer eens wat anders als een of een kat. Hij word niet zo groot en hij is gek op banaantjes!!!!!!Nee joh natuurlijk zouden we dat nooit doen. Maar we zijn vandaag wel op pad geweest en met succes. We zijn toch weer naar Ubud geweest .De plek waar we Kaya vandaan hebben .We wilde dat in de eerste instantie niet doen omdat daar kennelhoest heerste. Maar de planning voor vandaag was toch eerst even langs ubud om te kijken of ze toch nog leuke gezonde pups hadden en als het daar niks was om dan door te rijden naar Kintamani. Een plek op Bali waar heel veel honden vandaan komen. We vertrokken vanochtend rond een uur of 11 eerst naar Ubud. Toen we daar aan kwamen hadden ze een overvloed aan leuke klein zwarte hondjes met hangoortjes en ok heel belangrijk. Het waren allemaal meiskes .
Dus zo was de keuze heel lastig welke gaat het worden. Er zat 1 voordeel aan vast we hoefden niet helemaal naar Kintamani,ongeveer nog 40 minuten verder. Esther zag als eerste echt een heel ukkie pukkie hondje .Het was net een chiwawa. In bali noemen ze deze hondjes anjing kacang oftewel pinda hondje.
Het was echt een snoepie maar der oogjes waren ontstoken. Dat was wel te verhelpen , maar ze was toch niet helemaal op en top fit.En na het verhaal van Kaya zijn we toch een beetje huiverig om zo’n hondje mee te nemen. We zaten nog even met peanut te spelen . Zo hebben we haar genoemd. Toen kwam er een mevrouw aangereden ze stapte uit met een zwarte pup , en die gaf ze af. Ze had het arme zieltje gevonden op straat maar zag er super gezond uit.
Ze was zwart en voldeed aan alle eisen die we aan hondjes stellen .Het is een plaatje om te zien,en heel levendig. Toch vonden we peanut ook nog heel leuk . Dus we zaten in dubio en hebben uiteindelijk de keuze gemaakt voor de pup die net binnen gebracht werd. We hebben al een leuke naam verzonnen .
We hebben haar” INDI “genoemd . Het heeft geen betekenis we vinden het gewoon een mooie naam Nadat we alles weer getekend en doorgesproken hadden .Hebben we haar in de rugtas gedaan ,om onze INDI naar haar nieuwe huisje te brengen. Weg van de straat naar Sanur waar ze een mooi leven tegemoet gaat met gewoon eten uit een bakje. En niet uit de vuilnisbak. En waar ze heerlijk geknuffeld gaat worden. De bofkont. En nog even over peanut het arme zieltje als ze deze week geheel opknapt overwegen we om haar ook in huis te nemen!!!Die kleine doppinda neemt toch geen ruimte in beslag. En dan kunnen ze lekker met z’n tweeen in onze tuin spelen. Maar dat word
vervolgt………… We zijn in ieder geval weer blij met ons nieuwe viervoeter!!!!!!!!! En ons gezin is weer kompleet! Kaya zullen we nooit vergeten,maar met Indi zijn we zeker zo blij. De reis is goed verlopen met z’n drieen, en ze ligt nu heerlijk naast me op de grond te slapen. Het voelt goed om weer een diertje om ons heen te hebben. Eind goed al goed!!!!!!!!!!!!!!!!!! Tot de volgende keer maar weer
Vrijdag;5 Juni
Hallo lieve lezers van mijn blogs!!
Vandaag was het zover ik mocht mijn Balinese outfit gaan aantrekken!!!
Onze grote vriend Made ging trouwen met zijn vrouw Made. Made zo heten alle tweede geborene of Kadek gebruiken ze ook voor de tweede(makkelijk hoef je niet zoveel namen te onthouden).Een hele speciale dag voor hun, maar zeker ook voor ons!!!
Het is onze eerste balinese bruiloft.Die bestaat uit heel veel ceremonies en is in de verste verte niet te vergelijken met een Hollandse trouwerij.
Ik had de wekker vroeg gezet want we waren uitgenodigd om heel de dag bij te wonen.
Esther ging s'ochtends niet gelijk mee want die wist dat het een lange zit zou worden. Met veel wachten en hangen!!!!!!!!
En ik zou haar dus later die dag ophalen.
Maar ik ging vanochtend dapper op mijn motorbike om 6:15 naar Kemenuh village toe.
Ik had belooft om alles te filmen en zo'n eerste bruiloft wilde ik toch weleens helemaal meemaken.
Toen ik aankwam zat Made en Made nog in de make-up studio zoals dat hoort hier op Bali.
Ze zagen er heel mooi uit!!
De vrouwen van de make-up hebben mij ook nog even fatsoenlijk aangekleed. Want als ik dat zelf moest doen kwam er natuurlijk niks van terecht hahaha.
Ook ik zag eruit om door een ringetje te halen. Zo let the party begin!!!!!!!!!
Voor dat ze het terrein van het huis betraden werd eerst door de priester een inzeggening gedaan. En toen mochten ze naar binnen.
Het was een komen en gaan van vrouwtjes met offertjes. En de mannen waren bezig met het bereiden van het eten en het roken van kreteksigaretten.
Ik was de enige westerling, maar het was niet zo dat ik me ongemakkelijk voelde.
Wat dat betreft ben ik net een kameleon en ga ik op in mijn omgeving hahaha!!
Ik maakte met iedereen een praatje voor zover als dat gaat.Ik met mijn half bakken Bahasa en hun met nog beroerderde Engels. Af en toe zat er één tussen die wel goed Engels praatte en daar blijf je automatisch wat langer hangen.
Maar ik voelde me hartstikke welkom. En het aapjes kijken(ik als aap)viel me enorm mee.
Ik kende dan ook al een hoop mensen omdat ik er al vaker over de vloer was geweest.
Toen de ceremonie ging beginnen moest ik alles vast leggen met het oog van de camera.
Het was een hoop bellen gerinkel en wat gemompel van de priester.
Na een klein uurtje zat het er op.
We namen weer een bakje koffie
met Indo gebak.
Na een tijdje kwam de echte hoge priester, na al zijn voorbereidingen.
Toen moesten Made en Made weer naar voren komen.
Weer een hoop belle-gerinkel en inzeggeningen en anderhalf uur later zaten de ceremonies er hier op.
En we zouden als volgt naar Kintamani gaan waar zij vandaan komt.
Dat is ongeveer een uur rijden.
Ik mocht mee in de auto. Na een mooie route te hebben gereden kwamen we aan.
Heel haar familie en haar dorp stonden ons op te wachten.
Nou niet op mij maar op het bruidspaar.
We gingen nadat we warm onthaalt waren ergens naar binnen. Er zaten allemaal hoge piefen en priesters op de grond in kleermakerszit. Made en Made gingen ook zitten en Made wenkte naar mij dat ik naast hem moest komen zitten.
Ik begon dapper ook in kleermakerszit. Maar ik als ik als ex-wegenbouwer met mijn nodige kwaaltjes hield dat niet zolang vol.
En de zit was lang heel lang.
De één na de ander begon te brabbelen.
En ik wist toch niet meer hoe ik moest gaan zitten van links naar rechts van rechts naar links. Benen vooruit, benen achteruit.
AAAh eindelijk ze waren klaar en ik mocht staan HEEEEEEEEEEEEEEErlijk
De handtekeningen werden gezet nog een kleine ceremonie bij haar thuis en we gingen weer terug naar zijn dorp.
Weer daar aangekomen was het voor mij tijd om Essie op te gaan halen. In mijn traditionele kleding ben ik als een echte Balinees. Op de motor naar ons huis gereden ongeveer een half uurtje.
Zo schat ga je mee en weer terug.
Es heeft haar daar omgekleed. We zagen eruit als het prinselijke paar van Bali.
Het feest kon beginnen want wij waren binnen!!!!!!
Er kwamen voor ons ook nog een hoop bekende dus het was echt super gezellig.
Er was een hoop eten en drinken (geen alcohol).
Ongeveer half 11 gingen we volgevroten weer naar Sanur. Het was een lange maar een geslaagde dag!!
Maar ik zal zeker niet bij iedereen heel de dag gaan met één van de redenen dat het een beproeving is voor mijn tere Hollandse lichaam die al dat gehang en gezit niet gewent is.
Maar ik ben blij heel dat ik deze dag helemaal heb meegemaakt.
En zo ben ik weer een ervaring rijker in onze inburgering op ons paradijsje Bali!!!
En we zetten de hele film op dvd voor Made en Made zodat ze hun trouwdag ook nooit zullen vergeten.
En ze leefden nog lang en gelukkig!!
En toen kwam er een olifant met een lange snuit en die blies zo dit verhaaltje uit.
Weltrusten
Ps:misschien was het een beetje saai maar korter kon ik het echt niet maken!!!
Groeten van mij!!
Dinsdag;2 Juni
Hallo Nederland
Voordat je hier daadwerkelijk kan beginnen met je bedrijfje.Moet je hier eerst een heel lang traject volgen!!Een handtekening
hier 1 miljoen roepiah daar.En als je dan denk nog even wachten en dan kunnen we aan de slag.OOh nee je moet toch nog even zus en toch nog even zo hahaha!!
Het was ook te mooi om waar te zijn dat we hier waren gekomen. En dat we gelijk aan de slag konden met ons boerenbedrijfje.
Nu vragen jullie je af dat is vast een tegenvaller;Het antwoord is nee eigenlijk niet.Want het is en blijft nou eenmaal Bali!
Vandaag kunnen we het contract van het land ophalen bij de notaris.En dan kan ik daarna het contract weg gaan brengen voor de laatste handtekening(denk ik)
Als ik die dan heb word het naar Gianyar gebracht voor de bouwvergunning duurt 2 weken.Dan brengen we alles weer naar het visumburo.Hun sturen alles op naar Jakarta.
Hopelijk is dat binnen een maand wel weer terug.En dan kunnen we aan de slag!!
Vervelend hoor .Gelukkig is hier genoeg vermaak om ons heen .
We hoeven hier ons niet te vervelen.Het strand is om de hoek,restaurantjes in over vloed.En op onze motorbike kunnen we super mooie tourtjes maken .En onze ouders spreken we heel vaak op skype dus dat is ook heel fijn!!!
We zien het nu gewoon als een lange vakantie
en we vermaken ons kostelijk en zolang de dagen nog voorbij vliegen gaat het goed toch
Es en ik zien elkaar nu vaker dan in Holland en we zijn elkaar nog niet aangevlogen hahahaha
Nee alle gekheid op een stokje alles gaat super!! En voordat we het weten staan we tot aan onze enkels in de varkensmest en de koeienvlaaien
Maar tot die tijd hebben wij nog even vakantie en we genieten volop van alles en van elkaar
Dus degene die zich zorgen maakte over ons ,niet doen doen wij ook niet hahahaha
Zo zijn jullie weer op de hoogte van de zakelijke kant hier op Bali.Er word aan gewerkt maar wel op z'n Balinees!!!!!!!
Tot de volgende keer maar weer!!!
Dikke kus voor iedereen die dat maar wil
Zaterdag;30 Mei
Hallo iedereen
Vanochtend is onze lieve hondje Kaya overleden!!!Ze had kennelhoest en als gevolg daarvan ook nog een fikse keelontsteking.
Zoals je gelezen hebt in mijn vorige blog,hadden we haar naar Ubud gebracht.
Gisteren zijn we daar heen gegaan om te kijken hoe het met haar ging.En wat we daar zagen was schrikken!!Van ons hondje was niks meer over.Ze was vel over been en haar oogjes zaten helemaal dicht.
We riepen haar en ze reageerde gelijk.
We mochten het hokje opendoen en ze kwam gelijk op mijn schoot zitten.
We hadden nog gepraat met een Austalische vrouw die daar werkt en gevraagd wat nu.Ze wilde het daar nog een nachtje aankijken.
Maar volgens hun procedures en hun ontoereikende budget zouden ze haar de volgende dag laten inslapen.
We hadden daar nog geen vrede mee en de vrouw zij je mag haar ook nog naar een andere dierenarts brengen als we dat wilde.
Natuurlijk wilde we dat en we hebben haar meegenomen in een kartonnendoos op onze motorbike.We zijn als de bliksem naar Sanur gereden.Waar ze ons al stonden op te wachten
Het asiel had al opgebeld dat wij er aankwamen.Ze werd meteen onderhanden genomen.En kreeg vanalles toegediend.
We zijn toen weggegaan maar hadden besloten die middag nog een keer te gaan kijken
Die middag was de echte dierenarts er.
We vroegen wat haar kansen waren hij zei 50%
Ze kreeg toen weer een infuus,maar doordat wij er waren was ze heel onrustig en trok ze elke keer de naald van het infuus eruit.
We hebben haar nog een een hele dikke knuffel gegeven en haar gezegd dat ze nog moest vechten.
Maar het heeft niet mogen baten,want vanochtend kregen we een smsje.
Met daarin het nieuws dat het beter was om haar te laten inslapen.
Ze had de hele nacht gejankt.
Na het smsje gelezen te hebben,belde ik de dierenarts.Ik kreeg hem aan de lijn en toen vertelde hij mij dat ze net uit zichzelf was ingeslapen!!RUST ZACHT WE ZULLEN JE NOOIT MEER VERGETEN!!!Ons eerste hondje dat we samen hadden is er niet meer!!!!
En dat doet ons veel verdriet ook al hadden we haar nog maar 1 week.
We missen je heel erg!!Dag lieve Kaya





Donderdag;28 Mei
Hier even een kort berichtje over ons hondje !!!
Ik heb vanochtend gebeld en het was erg slecht nieuws!!!
Ze was vannacht erg achteruit gegaan,en of ze het haalt is niet zeker!!Als ze de aankomende 2dagen niet opknapt zal ze het waarschijnlijk niet halen.Haar oogjes gingen vanochtend niet open .
We houden ons hart vast want wat kan je je al hechten aan zo'n diertje in 1week!!!!
Vandaag echt een klote dag,Liesbeth en Bert
hebben we vanmiddag ook naar het vliegveld gebracht!!!Was zo gewoon geworden dat ze ook op Bali zaten!
Want toen wij hier nog maar 1 week waren kwamen zij al Tot aan nu toe!!
Het was erg gezellig en hebben veel gelachen.
Zal even wennen zijn ,maar alles komt goed.
Morgen gaan we op de motorbike naar Ubud om te kijken hoe het gaat met Kaya.
We hopen er maar het beste van !!!!!!!!!
Dinsdag;26 Mei
Hoi iedereen!!!
Vandaag is het precies een week geleden,dat we ons hondje Kaya hebben opgehaald.
Ze was niet helemaal 100%,maar daar hadden we medicijnen voor gekregen!!Die we haar ook trouw iedere dag toe diende.
Ze bleef maar hoesten leek op braken zonder dat er wat uit kwam!!Heel zielig.
En het werd alleen maar erger.Ze at goed maar viel heel veel af.
Het kon zo niet langer .En nu precies 1 week
later ga ik samen met Wayan terug naar het asiel,we hadden nog garantie.Nee we ruilen haar echt niet om ,maar we gaan terug voor een check up.We zijn blij dat we gegaan zijn vandaag want het ging helemaal niet goed met haar.
Ze had en ontsteking in haar lijfje.En nu moey ze ook nog blijven voor 3 dagen in het asiel.Ze denkt nu vast dat we har niet meer willen. Zoooo zielig.Maar wees niet bang lieve Kaya,als je straks weer beter bent komen we gewoon weer ophalen.En kan je weer lekker spelen in de tuin en onze gezichten aflebberen!!!
Word maar gauw Beter!!!want we missen je nu al
Ik hou jullie op de hoogte !!
tot snel