Zondag; 7 februari 2010
Hallo Lieve allemaal!!!
Bijna 10 maanden geleden begon ons avontuur.
Een avontuur die ons leven totaal op zijn kop zou gooien. Dat heeft het ook gedaan met velen leuke momenten maar helaas ook veel niet leuke momenten. Ik zou er een boek over kunnen schrijven.
Dat heb ik volgens mij met alle blog verhalen al bijna gedaan, hahhahaha!
Deze 10 maanden zijn een beproeving geweest. Een beproeving voor alle vragen die we in Nederland hadden. Met als belangrijkste vraag “zouden wij in een ver tropisch land een nieuw leven kunnen opstarten en ons daar happy kunnen gaan voelen?”
We zijn er vol overgave naar toen gegaan. 2 jaar hebben naar dat moment toegeleefd.
Daar gingen we 19 april 2009 "tranen

met tuiten" stonden we op Schiphol

afscheid te nemen. 20 april kwamen we aan.
Onze eerste bezigheid was gauw ons huisje opknappen. Tjonge wat is het een paleisje geworden. 1 week na onze aankomst op Bali konden we erin. Heerlijk zalig genieten!!!
Nu konden we ons gaan concentreren op ons bedrijfje met de varkens.
Daar moest nog het nodige papierwerk voor geregeld worden. Dat ging al niet zonder slag of stoot maar na 3 maanden hadden we het voor elkaar. Goede aannemer gevonden, bouwvergunning was rond dus gaan met die banaan!!!!!!!!!!!
Daar kwam de eerste tegenslag; We mochten niet bouwen daar. Tuurlijk een hoop geld verloren, ach wat zo het dat hoort erbij. Schouders eronder en doorgaan. Via via hebben we een nieuw stuk land gevonden. De eerste varkens werden gekocht en te gelijkertijd werd er begonnen aan onze

varkensstal. Kleiner dan de bedoeling was maar ach dat namen we voor lief.
Naarmate de tijd vorderde kwamen we er wel achter dat als je praat over vertrouwen, dat dat wel heel moeilijk is. Beloftes en afspraken zijn gauw gemaakt. Ze nakomen is een heel ander verhaal. Zo zit je bijvoorbeeld gerust een uur te wachten

als je een afspraak heb gemaakt met iemand. Dat neem je allemaal voor lief.
Al gauw hadden we zoiets van we moeten er nog iets bij gaan doen. Zo kwam er het winkeltje

nog op ons pad en zelfs nog een week of 2 restaurantmanager. Helaas kwam aan allebei een abrupt einde! Voor de vaste bloglezers is dit verhaal al helemaal bekend. Klinkt dit allemaal nog nieuw voor je neem dan is een vrije dag en lees al mijn blogs maar even door, hahhahahah!
Toen kwamen we tot kort geleden met een nieuwe en laatste investering; onze

gameshop “Gamezone". Helemaal mijn ding en er komen geregeld mensen. We hebben zelfs een vaste-klanten-kring.
Helaas…dit alles brengt nog steeds niet genoeg geld in het welbekende laadje!!!!!!
Heel dit verhaal hierboven zorgt er wel voor dat je onbezonnen relaxte leventje op Bali flink aan je knaagt!! Het zorgt ervoor dat je leventje hier geen leven is maar overleven. Zijn we hiervoor gekomen? Dat zijn we ons zelf af gaan vragen.
Misschien als het wel was gaan gaan lopen hadden er vroeg of laat wel vraagtekens ontstaan of dit het wel voor ons is !!!!!!!!! We hebben er een hoop tijd en energie ingestoken. Ik kon me al aardig uit de voeten met de taal. We wisten ons ook al aardig een
weg te banen door de jungle van corruptie en belachelijke regeltjes!! Wat je op een gegeven moment, echt wel opbreekt!!!!!!!!
We hebben de knoop nu doorgehakt om terug te komen naar Nederland. Want als we dan toch terug moeten dan beter nu. Hadden we het niet nog even vol moeten houden.
Nee het is genoeg geweest. Hoeveel tegenslagen kan een mens hebben. Eens bereik je die welbekende grens.
Die hebben we voor ons zelf bereikt. Het is genoeg geweest. We hebben niet de energie en de wil meer om door te gaan!! Voor ons gevoel hebben we er alles aangedaan. Al zouden andere misschien zeggen” je had beter zus of je had beter zo”!!!
Helaas is er geen handleiding voor emigreren!!!!!!!!
Financieel zitten we nog op rozen en een nieuw leven opbouwen in Nederland is geen probleem. Ik kan gelukkig ook weer terug naar de kws. Dus werk vinden is voor mij gelukkig geen probleem!!
Ja, je leest het goed we komen terug. Hoogst waarschijnlijk 1 maart vliegen!!
Spijt dat we dit avontuur zijn aangegaan hebben we absoluut niet!
We hebben een belangrijke vraag voor ons zelf beantwoord. Ook al is het antwoord niet wat we er van verwacht hadden. Nu hebben we er vrede mee al doet het wel zeer.
Zelf zijn we er al langer mee bezig en is onze eerste schok verdwenen na deze drastische beslissing.
In deze 10 maanden hebben we een hoop leuke mensen leren kennen maar ook een hoop niet leuke mensen!! We hebben een hoop lief en leed gedeeld met z'n tweeen hier, maar samen staan we nog steeds sterk!! (ook heel belangrijk!)
Het was een hele beproeving en velen zeggen wees trots op jezelf. Dat je droom bent achterna gegaan. Dat gevoel komt later denk ik!!!!
Op dit moment voel ik alleen verdriet en pijn. Al is het naarmate de tijd voorbij gaat al een heel stuk weggeebt. Het is goed geweest.
Dierennieuws en dierenleed heb ik ook met jullie ook gedeeld.
Hier het laatste dierennieuws: onze hondjes

mogen niet mee!! Dat doet momenteel ook erg veel zeer. Gelukkig komen ze goed terecht en onze Nederlandse buurvrouw neemt ons huis erbij samen met onze hondjes dus dat is heel fijn.
Nu gaan we ons zelf voorbereiden op onze terugkomst!!! We hebben nog 3 weken voordat we de Nederlandse bodem weer betreden. Tot snel in Nederland!!!!!!!!!
Dit is niet mijn laatste blog hoor!!
Zal heel het verloop en onze terugkomst ook nog in geuren en kleuren vertellen.
Dus tot blogs zeg ik maar weer!!
Groeten uit tropisch Bali!
PS: Veel succes met het verwerken van dit verhaal!
Bedankt voor al jullie leuke reacties op mijn blogs.
Tot slot: Nog steeds houden we van dit eiland.
We zullen er nog steeds zeker blijven komen. Als toerist is het genieten of als je niet meer hoeft te werken. Dus wie weet over een jaar of 25/30 wonen we er wel weer op onze oude dag hahahaha
Stuur door
Dit is niet OK