Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Familietempel Ceremonie

 
woensdag;17 Juni

Selamat Hari Urang Belanda!!!

Ja, ik zou nu helemaal door kunnen gaan in in het Indonesisch, maar dan begrijpen jullie er niks meer van.Dus schrijf ik maar gewoon in het Nederlands.
Gisteren hebben we weer een ceremonie bijgewoond. Deze keer ging het om de ceremonie van de familietempel van Wayan.
Deze ceremonie vind elke 6 maanden plaats.
En het houdt zo'n beetje in dat ze de goden weer gaan offeren. Voor het welzijn van de familie. En ze vragen de goden om vergeving van de fouten die ze gemaakt hebben! Nu denk je familie tempel. Er komt wat familie bij kijken, maar je praat hier over tussen de 105 en 200 man. Hun familie is groot doordat hun familie is ooit ontstaan zelfde als bij ons. Alleen wij zien onze achter familie bestaat dus echt van de oorsprong. Nu lopen ze echt niet de deur plat bij elkaar. Maar ze zien en kennen elkaar wel nog eens in de zoveel tijd. Heel bijzonder en apart en voor ons ondenkbaar.
Ik vroeg nog aan Wayan ken je iedereen bij naam? Ja zei hij.
Toen grapte ik; Oh vandaar dat je zoveel vergeet, je hersenen zit vol met namen haha!
Maar even verder met de ceremonie.
We hadden ons eerst weer in onze Balinese kloffie gehezen.

Zo wij kunnen weer voor de dag komen of niet soms. Zo vallen we niet zo op tussen al die Indo's hahahaha. We waren er klaar voor om te gaan. Dus op naar de ceremonie.
Toen we er aankwamen was het al lekker druk. Ze waren al druk aan het offeren en het bidden.
Voor ons is dit niet toegestaan, het voelt wel aan als onze Balinese familie, maar we zijn het natuurlijk niet. En dat zal de goden
niet ontgaan dus voor ons geen offers brengen en een schietgebedje brengen.
Iedereen vond het wel geweldig dat we er waren. En we waren zeker geen obstakel en we brachten voor de rest ook geen ongeluk voor de familie. Ook fijn om te weten toch.
Nadat iedereen z'n gebedje gedaan had was het tijd om wat te eten en te drinken.
Wayan, mijn grote vriend, had even een paar biertjes gehaald. Lekker hoor!:cheers:
Ze zeggen wel van als je naar zo'n ceremonie gaat dat je echt een buitenstaander bent. Het voelde niet zo en iedereen was juist erg aardig en vriendelijk. En wilden allemaal een praatje maken. Al kwam je vaak niet verder dan; waar komen jullie vandaan,wat is jullie bussines en waar wonen jullie nu. Toch nog maar even doorleren het Bahasa hahaha.:eatpaper:
De familie oudsten gingen flink door met offeren. Van offerplek naar offerplek. Met op de achtergrond een gamelanorkest.
De oudjes hadden hun offer ronden gedaan. En het was tijd geworden om in contact te komen met de goden. Ze gingen in een soort open hutje zitten een Bali-bali huisje genaamd. Kakek (opa) zat er en nog een oude vrouw en nog een oude meneer. Ze zaten in een kringetje met in het midden allemaal offers en brandende wierrook. Ze raakte helemaal in trans en begonnen hevig te schudden en te shaken met hun lichamen. Ze waren in contact met de goden en hun voorouders. Kadek had gezegd dat alles ongeveer om 12 uur afgelopen zou zijn.
En aan het einde gingen een paar mannen een krisdans doen. Een dans dat ze zichzelf met messen gaan steken zonder gewond te raken.
Dat moesten we zien natuurlijk!!!!!!
We waren er ongeveer om 19.30u. En het was nu inmiddels 11 uur nog een uurtje dus ongeveer. Maar de goden hadden een hoop te vertellen en het werd 12 uur. Nee, zei Kadek het is nu bijna tijd. En het werd 1 uur en die oudjes zaten nog steeds in trans.
Het werd half 2. Ik zei nog tegen Es ze hebben een hoop verkeerd gedaan deze 6 maanden.
En toen en toen.......................
We waren het wachten zat en onze kontjes deden pijn van het wachten. Geen krisdans voor ons.
Over 6 maanden is er weer zo'n ceremonie. Dan komen we heel wat later zodat we niet zolang hoeven te hangen en te wachten. En dan kunnen we de dans wel zien .
We waren toe aan wat nachtrust. En onze hondjes hadden honger.
Het was zeker wel de moeite waard hoor!!
En we kijken alweer uit naar de volgende ceremonie. Wij gingen naar huis en moesten nog 35 minuten brommeren. Was trouwens super koud zeg kwammen onderkoeld thuis. Eerst nog bij de mac wat gegeten. Wat een getop was dat.
Wat een OENEN werken daar zeg. Het was geen fastfood maar slowfood. Maar smaakte wel!
De hondjes waren ook weer blij nadat zij ook gegeten hadden. Een uur of 4 s'nachts gingen de lampen uit en de oogjes toe.
Bij jullie vast ook wel na het lezen van dit verhaal hahaha.
Weltrusten en tot de volgende keer!

Groeten van jullie Balineesje


 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 

Favoriete blogs

Links

 

Tags