Hoi Iedereen
Dat is lang geleden dat ik een blog heb gemaakt.
Ons leventje is nu ook niet meer zo spannend als dat leventje op Bali!!
We zijn al weer helemaal ingeburgerd. Het is net of we alleen maar een lange vakantie gehad hebben en alles is weer als van ouds!
Ik werk weer lekker aan de weg. Heb weer een kws autootje
en telefoon. Ook de daarbij horende wegenbouwkwaaltjes hahahha(rugpijn)
Het was wel weer wennen hoor om half 6 m'n bedje weer uit
. Ik denk dat ik daar nooit aan zal wennen. Momenteel wonen we nog bij mijn schoonouders. Gelukkig mochten we daar verblijven totdat we onze eigen stekkie weer hebben gevonden. Dat hebben we dan ook, alleen laat de sleutel overdracht nog even op zich wachten. 1 juli om precies te zijn krijgen we onze sleutel. We kunnen niet wachten. Het is fijn dat we hier mogen wonen maar ideaal is anders.
We zijn wel weer toe aan onze privacy en Es der ouders ook wel denk ik hahaha. Nog even volhouden en dan kunnen we weer aan de klus
!
Misschien dat we onze klusjesman Eddy wel over laten komen uit Bali.
We voelen ons wel weer thuis in Nederland. We waarderen alles weer wat meer hier in het koude kikkerlandje
. Het leven is voor ons hier gewoon wat zorgelozer maar tja, we hebben dan ook wel het een en ander meegemaakt in Bali. Het was daar puur overleven. Dus nu dit onbezorgde leventje bevalt ons wel weer.
Natuurlijk missen we ons eilandje wel en onze honden
. Al lijkt het allemaal al heel lang geleden.
Onze hondjes wonen ook niet meer in ons huis.
De buurvrouw had er geen tijd en zin meer in.
We zaten erg in onze rats
hoe het met ze ging.
Afgelopen week hebben we foto's gekregen van ze.
Alles lijkt goed tegaan met ze en ze zagen er nog gezond uit. Ze zijn nu met z'n 3-en
en hebben veel speelruimte
. Jammer alleen dat je je hondjes toevertrouwd aan iemand en die komt haar beloftes dan niet na. Ach wat we dan moeten verwachten van die Balinese beloftes. Niets helemaal niets!!!!!!!!!!
Ons avontuur zit er op. Spijt hebben we absoluut niet er van. Deze ervaring pakt niemand ons meer af en zal altijd in onze herineringen voort leven.
Misschien straks als we aan onze pensioen
toe zijn gaan we wel weer eens die kant op voor langere tijd. Eerst nog maar een jaar of 30 werken.
Essie zit nog thuis op zoek naar een baan. Al is zij momenteel nog drukker dan mij. Een keuken uitzoeken, meubels schilderijen. Ze heeft nog niet eens tijd om te werken hahahaha.
Zo staat ons leventje er nu voor.
Ik ben niet meer zo van de blogs maken maar deze was ik jullie nog verschuldigd.
Als straks onze huisje af is maak ik zeker weer een blog. Voorlopig hang ik mijn blogs aan de wilgen
Mijn schrijfstof is staat op een laag pitje.
Liefs van mij
ps: bedankt voor jullie warme welkom en leuke positieve reactie na onze terugkomst
Donderdag ; 4 Maart 2010
Hallo Nederland!!!!!
Vanochtend zijn we neer gestreken in het koude kikkerlandje
!! Waar we een warm onthaal kregen van mijn ouders, Liesbeth en Danny.
Van de kou heb ik geen last tot nu aan toe tenminste nog niet.
De vlucht
alles is goed verlopen en het voelde aan als het echte einde van ons emigratie avontuur.
Definitief over uit!!!!!!!!! We hebben van alles en iedereen afscheid genomen. Met als zwaarste afscheid van onze 2 meiden
Indi en
Peanut.
Wat mis ik ze, elke keer als ik aan ze denk moet ik huilen. Nu ook weer.
Konden ze maar bij ons zijn!!!!!!!!!!!!!
De vlucht was zo voorbij, ik had 5 slaappillen ingenomen
en werd pas 2 uur voor het landen wakker. Toen we boven Amsterdam aan het zweven waren kwam bij ons allebei het besef"het is over"
Ik heb nu al weer heimwee, maar ik weet dat deze beslissing de juiste is!!!!!
Ik voel me momenteel in tweeen gesplitst.
Mijn lichaam is weer terug in Nederland en mijn gedachten zweeft ergens er tussenin.
Alles moet weer op zijn plek vallen en dat gaat tijd kosten.
Gelukkig kunnen we weer bij Essie der lieve ouders terecht. Dat zal voorlopig onze onderkomen zijn totdat we zelf weer een nieuw stulpje gevonden hebben. Het bedje stond alweer gespreid voor ons.
Het is fijn om de mensen weer om je heen te hebben die allemaal veel om ons geven.
Ik denk dat het avontuur hier in Nederland gewoon weer verder gaat. We beginnen weer met nul en alles moet hier opnieuw opgebouwd gaan worden. Voor Essie is het helemaal spannend waar ze terecht gaat komen qua werk en huis.
Al hoop ik wel dat ik mijn gedachtens binnenkort in een rustiger vaarwater
terecht kom.
Momenteel zit ik midden in de Bermuda-driehoek.
Waar ik in draai kolken van gedachtes gevangen zit.
We gaan de draad weer oppakken. Bali blijft wel voor altijd in mijn hart, want wat er allemaal gebeurt ; Het blijft ons eiland die we hebben ingesloten in ons hart!!!!!!!!!!!
Indi en peanut we love you!!!!!
tot snel
Landgenoten niet schrikken als je nog niet op dse hoogte was en ons ineens weer ziet hier in de buurt
Veel liefs uit Zwijndrecht
Zondag 21 februari 2010
Hallo allemaal!!
Het aftellen is nu echt begonnen!! Essie is bijna klaar met inpakken en ik heb alles buitenshuis weten te verkopen!! Je word daar niet erg vrolijk
van. Op alles hebben we ingeleverd, waaruit gelijk blijkt dat we de juiste keuzen hebben gemaakt om terug te komen. Helaas gaat het gevoel van pijn en falen er niet zomaar mee weg. Pijn om alles wat we hier achterlaten(
hondjes,huis en het toch wel relaxte leventje). Falen, tja wat zal ik daar van zeggen. Als we het over zouden mogen doen. Hadden we hier heen gegaan zonder al gelijk te investeren in de varkensbusiness
.
Achteraf, ja dat is wel heel makkelijk als je alles van tevoren weet. Maar we hebben zeker weten zelf ook domme fouten
gemaakt. Dat in combinatie met mensen om je heen die maar op 1 ding uit zijn!!! Geld, geld en nog eens geld.
Dat is funest geweest. Met als gevolg de keuze om weer terug te komen.
Ik ben altijd goed van vertrouwen geweest en wil altijd het beste voor iedereen. Helaas werkt dat niet zo in de grote mensen wereld. Dat is ook een van onze/mijn grootste fout geweest!!
Dit alles nemen we mee in onze rugzak vol levens ervaring. Ik kan je zeggen die is aardig gevuld in deze 10 maanden.
10 maanden nog geen eens 1 jaar, dat voelt ook echt als een blamage!!
Zo moet je dat niet zien zullen de meeste zeggen, maar toch voelt dat zo en dat zal moeten slijten.
Het is niet alleen maar kommer en kwijl geweest.
We hebben zeker ook veel genoten van alles.
De mensen die op bezoek zijn geweest het lekkere weer de hondjes en vooral van elkaar.
Dit is zeker de hoogste berg die we ooit beklomen hebben met zijn 2-en!! Samen kunnnen we de hele wereld aan hahahaha!!!
We komen terug op 3 Maart vliegen
we, om op 4 Maart de Nederlandse
bodem weer te betreden.
Een fijn gevoel, maar ook heel dubbel.
Er wacht ons nog een zware tijd, al zal het thuisfront als een warme deken over ons heen vallen.
Over warme deken gesproken, wat zullen we het koud hebben
. Laat de winter maar gauw ophouden.
Straks weer door weer en wind naar mijn werk toe.
Wekker op half 6 s'ochtends niet meer wakker worden zolaat als je zelf wil
. Zelf weer koken en de was doen bahbah. Wel weer de mensen om je heen die om je geven. Lekker weer een haring met uitjes weg happen. Iedere maand gewoon weer je loon gestort op je rekening. Rust in onze koppies.
Alles gewoon weer geprijsd, alles wel veel duurder, maar geen gepingel en altijd maar het idee hebben dat je word belazerd. Of word je dat in Nederland ook niet hahahahahah!!!!!!!!!!
Zo zie je maar alles heeft zijn voor en tegens.
Nog maar 2 nachtjes in ons huisje en dan nog 8 nachtjes in hotel Diwangkara. Dinsdag worden namelijk onze spullen weer opgehaald om weer verscheept te worden naar Nederland.
We komen terug met veel meer dan we gekomen zijn!! We hebben nog ff lekker geshopt.
Lieve mensen ik zou zeggen tot gauw in Nederland.
Ik denk dat dit wel mijn laatste blog hier op Bali is.
We gaan nog even lekker proberen te genieten.
Ons op maken voor onze grote avontuur in Nederland.
PS: Bedankt trouwens voor alle leuke en warme reactie's op mijn vorige blog
Een warme groet voor jullie allemaal van ons tweetjes
Zondag; 7 februari 2010
Hallo Lieve allemaal!!!
Bijna 10 maanden geleden begon ons avontuur.
Een avontuur die ons leven totaal op zijn kop zou gooien. Dat heeft het ook gedaan met velen leuke momenten maar helaas ook veel niet leuke momenten. Ik zou er een boek over kunnen schrijven.
Dat heb ik volgens mij met alle blog verhalen al bijna gedaan, hahhahaha!
Deze 10 maanden zijn een beproeving geweest. Een beproeving voor alle vragen die we in Nederland hadden. Met als belangrijkste vraag “zouden wij in een ver tropisch land een nieuw leven kunnen opstarten en ons daar happy kunnen gaan voelen?”
We zijn er vol overgave naar toen gegaan. 2 jaar hebben naar dat moment toegeleefd.
Daar gingen we 19 april 2009 "tranen
met tuiten" stonden we op Schiphol
afscheid te nemen. 20 april kwamen we aan.
Onze eerste bezigheid was gauw ons huisje opknappen. Tjonge wat is het een paleisje geworden. 1 week na onze aankomst op Bali konden we erin. Heerlijk zalig genieten!!!
Nu konden we ons gaan concentreren op ons bedrijfje met de varkens.
Daar moest nog het nodige papierwerk voor geregeld worden. Dat ging al niet zonder slag of stoot maar na 3 maanden hadden we het voor elkaar. Goede aannemer gevonden, bouwvergunning was rond dus gaan met die banaan!!!!!!!!!!!
Daar kwam de eerste tegenslag; We mochten niet bouwen daar. Tuurlijk een hoop geld verloren, ach wat zo het dat hoort erbij. Schouders eronder en doorgaan. Via via hebben we een nieuw stuk land gevonden. De eerste varkens werden gekocht en te gelijkertijd werd er begonnen aan onze
varkensstal. Kleiner dan de bedoeling was maar ach dat namen we voor lief.
Naarmate de tijd vorderde kwamen we er wel achter dat als je praat over vertrouwen, dat dat wel heel moeilijk is. Beloftes en afspraken zijn gauw gemaakt. Ze nakomen is een heel ander verhaal. Zo zit je bijvoorbeeld gerust een uur te wachten
als je een afspraak heb gemaakt met iemand. Dat neem je allemaal voor lief.
Al gauw hadden we zoiets van we moeten er nog iets bij gaan doen. Zo kwam er het winkeltje
nog op ons pad en zelfs nog een week of 2 restaurantmanager. Helaas kwam aan allebei een abrupt einde! Voor de vaste bloglezers is dit verhaal al helemaal bekend. Klinkt dit allemaal nog nieuw voor je neem dan is een vrije dag en lees al mijn blogs maar even door, hahhahahah!
Toen kwamen we tot kort geleden met een nieuwe en laatste investering; onze
gameshop “Gamezone". Helemaal mijn ding en er komen geregeld mensen. We hebben zelfs een vaste-klanten-kring.
Helaas…dit alles brengt nog steeds niet genoeg geld in het welbekende laadje!!!!!!
Heel dit verhaal hierboven zorgt er wel voor dat je onbezonnen relaxte leventje op Bali flink aan je knaagt!! Het zorgt ervoor dat je leventje hier geen leven is maar overleven. Zijn we hiervoor gekomen? Dat zijn we ons zelf af gaan vragen.
Misschien als het wel was gaan gaan lopen hadden er vroeg of laat wel vraagtekens ontstaan of dit het wel voor ons is !!!!!!!!! We hebben er een hoop tijd en energie ingestoken. Ik kon me al aardig uit de voeten met de taal. We wisten ons ook al aardig een
weg te banen door de jungle van corruptie en belachelijke regeltjes!! Wat je op een gegeven moment, echt wel opbreekt!!!!!!!!
We hebben de knoop nu doorgehakt om terug te komen naar Nederland. Want als we dan toch terug moeten dan beter nu. Hadden we het niet nog even vol moeten houden.
Nee het is genoeg geweest. Hoeveel tegenslagen kan een mens hebben. Eens bereik je die welbekende grens.
Die hebben we voor ons zelf bereikt. Het is genoeg geweest. We hebben niet de energie en de wil meer om door te gaan!! Voor ons gevoel hebben we er alles aangedaan. Al zouden andere misschien zeggen” je had beter zus of je had beter zo”!!!
Helaas is er geen handleiding voor emigreren!!!!!!!!
Financieel zitten we nog op rozen en een nieuw leven opbouwen in Nederland is geen probleem. Ik kan gelukkig ook weer terug naar de kws. Dus werk vinden is voor mij gelukkig geen probleem!!
Ja, je leest het goed we komen terug. Hoogst waarschijnlijk 1 maart vliegen!!
Spijt dat we dit avontuur zijn aangegaan hebben we absoluut niet!
We hebben een belangrijke vraag voor ons zelf beantwoord. Ook al is het antwoord niet wat we er van verwacht hadden. Nu hebben we er vrede mee al doet het wel zeer.
Zelf zijn we er al langer mee bezig en is onze eerste schok verdwenen na deze drastische beslissing.
In deze 10 maanden hebben we een hoop leuke mensen leren kennen maar ook een hoop niet leuke mensen!! We hebben een hoop lief en leed gedeeld met z'n tweeen hier, maar samen staan we nog steeds sterk!! (ook heel belangrijk!)
Het was een hele beproeving en velen zeggen wees trots op jezelf. Dat je droom bent achterna gegaan. Dat gevoel komt later denk ik!!!!
Op dit moment voel ik alleen verdriet en pijn. Al is het naarmate de tijd voorbij gaat al een heel stuk weggeebt. Het is goed geweest.
Dierennieuws en dierenleed heb ik ook met jullie ook gedeeld.
Hier het laatste dierennieuws: onze hondjes
mogen niet mee!! Dat doet momenteel ook erg veel zeer. Gelukkig komen ze goed terecht en onze Nederlandse buurvrouw neemt ons huis erbij samen met onze hondjes dus dat is heel fijn.
Nu gaan we ons zelf voorbereiden op onze terugkomst!!! We hebben nog 3 weken voordat we de Nederlandse bodem weer betreden. Tot snel in Nederland!!!!!!!!!
Dit is niet mijn laatste blog hoor!!
Zal heel het verloop en onze terugkomst ook nog in geuren en kleuren vertellen.
Dus tot blogs zeg ik maar weer!!
Groeten uit tropisch Bali!
PS: Veel succes met het verwerken van dit verhaal!
Bedankt voor al jullie leuke reacties op mijn blogs.
Tot slot: Nog steeds houden we van dit eiland.
We zullen er nog steeds zeker blijven komen. Als toerist is het genieten of als je niet meer hoeft te werken. Dus wie weet over een jaar of 25/30 wonen we er wel weer op onze oude dag hahahaha
Donderdag; 21 Januari 2010
Gegroet bloglezers
In deze blog komt de onthulling van onze zoveelste business die we gaan open. Hopelijk gelijk ook de laatste. Over deze zijn we heel positief. Na veel research te hebben gedaan en opzoek gegaan naar een goede locatie. Zij we deze week geopend.
Voor sommige is het nog een grote verrassing en voor sommige niet meer!!!!!!!!!
Hier volgt"The grand opening" op mijn hyves blog
Gamezone playstation 3 rental in Denpasar!!
Deze week geopend. De eerste klanten hebben al met veel plezier bij ons binnen spelletjes
gespeeld!!
Is het nog niet helemaal duidelijk wat het nu inhoud. Hier komt de uitleg................................
Wij hebben een pandje met daarin 8 ps3 en 8 lcd's televisies. De mensen komen bij ons binnen om dan heerlijk spelletjes te spelen.
Doen ze dat niet gewoon lekker thuis hoor ik jullie denken. Misschien zouden ze dat wel willen maar ze hebben simpel weg het geld niet om zo'n apparaat aan te schaffen.
Bij ons kunnen ze voor een habbekrats spelen
per uur of per half uur. Zolang ze maar willen.
Binnen staat de airco lekker aan, dus het is heerlijk ontspannen.
Nu vraegn jullie je natuurlijk af hoe kom je daar nou weer op. In magoo restaurant werkte Ruddy een jongen met dezelfde leeftijd als ik.
Hij heeft bij zich zelf in de wijk een kleine ruimte gehuurd. Waar hij 4 ps2 heeft staan.
Nadat ik bij hem was wezen kijken en een aantal gesprekken met hem er over heb gehad.
Hebben Es en ik besloten om hier in te gaan te investeren met Ruddy aan onze zijde.
Het is niet iets nieuws ofzo hoor het bestaat al, maar niet in grote getalen. Bij alle andere is het een drukte van jewelste
. Dus waarom bij ons niet.
Na opzoek te zijn gegaan naar een geschikt pandje en nadat we die gevonden hadden.
Volgde de opknapbeurt. Daar was onze Eddie weer van de partij.
Toen kwam de inkoop van al onze benodigheden wat een ps3
rental betrefd en natuurlijk het bijbehorende reclame materiaal. Het waren weer en paar drukke weken. Nu zijn we in de running, nadat we eerst heel het gebouw ceremonieel moesten laten reinigen door de priester.
Alle boze geesten zijn verjaagt. We hopen nu op een behouwde vaart over onze woeste rivier van ervaringen in Bali.
Deze priester had er alle vertrouwen in.
Was trouwens een toffe vent.

Onze winkel in Magoo hebben we opgezegd de sfeer was niet meer om te harden. Aan die negatieve plek wil ik geen woorden meer vuil maken dus dat doe ik dan ook maar niet. Al zou het wel blog waard zijn.
Het verloop van onze gamezone daar hou ik jullie natuurlijk mee op de hoogte.
Ruddy werkt trouwens ook niet meer in magoo.(hij was het ook kotsbeu!!)
Hij werkt nu fulltime samen met ons.
Hier nog wat fotootjes allen de lcd en ps3
staan er hier nog niet in die foto's volgen nog

Voor nu Game over!!!!!!!!!!!!!!
Tot snel maar weer
Dinsdag; 19 januari 2010
Hello blog lezers
Even een kort blogje!! Een kijk in het dierenrijk in onze tuin!!
De mango's zijn op uit onze boom. Hetgeen we niet zo heel erg vinden. De honden
besmeurden alles er mee hahahaha. De boom is ook weer toegankelijk. Al hebben we nu ook geen reden meer om de boom in te moeten klimmen.
Voor de rode mieren is het ook een domper. Wat moeten die rooie rakkers nu. Zie hier deze foto,s

Je ziet het goed dit is een hagedisje die ten prooi is gevallen aan deze moordmachines.
1 ding staat als een paal bovenwater. Het is teamwork van de bovenste plank.
Ieder beestje weet precies wat die moet doen. Ze zijn niet te stoppen.
Ik had er niet aan moeten denken dat ik in het verhaal van " The mango tree is not for me " verder was geklommen. Ik weet zeker dat ze mij ook zo door die boom heen hadden gedragen
met z'n allen.
Voor mij geen mango's uit eigen tuin.
Die gasten moet ik echt te vriend houden hahaha.
Dit was het weer voor deze keer.
En zie je ooit zo'n rooie rakker lopen loop er met een grote boog omheen, want hij is nooit alleen.
Groeten uit de jungle van Bali
Vrijdag; 1 Januari, 2010
Hallo lieve allemaal
Zo eerst de beste wensen voor iedereen
Veel plezier en gezondheid voor dit nieuwe jaar!!
Wat een jaar was 2009!! Een jaar vol leuke dingen, maar helaas ook veel verdriet.
Een jaar vol met wijzen lessen soms ook lessen die je liever niet had mee gekregen
Het was een bewogen jaar!!!!!!!!!!!
Een jaar waarin mijn ouders uit hun huis moesten, maar gelukkig een nog veel leuker huis voor hebben terug gekregen.
We hebben ze lekker kunnen helpen en alles meegekregn hoe het resultaat geworden is van hun nieuwe paleisje.
Het was leuk en gezellig om dat te hebben meegemaakt.
Het was voor ons ook het jaar van de grote stap naar het onbekende.
Ons huis verkocht voor de recessie en toen kon het aftellen beginnen. 19 April de datum van ons vertrek en datum die we nooit meer vergeten.
Het was ook het jaar met het grote verdriet. Het verlies van mijn lieve ome Jaap. Toen wij een weekje op Bali kregen wij het trieste bericht dat ome Jaap was overleden. Door de rot ziekte kanker.
Voor dat wij vertrokken hadden we afscheid genomen met de wetenschap dat we onze lieve oom nooit meer zouden zien.
Ome Jaap je bent voor altijd in onze
De wijze raad die hij ons heeft gegeven vergeet ik nooit meer ; Laat je niet bedonderen wees alert!
19 April de dag van het grote afscheid, er zijn een hoop traantjes gelaten die dag, maar ook de dagen er voor. Tja het is ook niet niks EMIGREREN!!! Wie had dat ooit kunnen denken toen je jong was. Dat je het koude kikkerlandje zou verlaten.
We hebben de stap genomen , vol overgave hebben we de boel verkocht en gaan met die banaan. Ik kan nu uit ervaring zeggen dat het een hele impact heeft over hoe je in het leven komt te staan. Het is een rollercoaster van gevoelens, waar je continu word getest. Wie kan je vertrouwen en wie niet. Dat is een lastig verhaal als je altijd goed van vertrouwen bent geweest hahahaaha. Daar is nu wel verandering in gekomen. Vertrouwen moet je nu eerst verdienen. Het is een bewogen jaar geweest, waar we flink onderuit zijn gegaan en elke keer weer overeind zijn gekropen. Een jaar waarin we hebben moeten knokken
voor een nieuw bestaan. Van varkensboer tot winkelier, manager in een restaurant. Het is nog steeds de vraag hoe alles gaat lopen. Nu is het 2010-01-01 een jaar waarin alles anders word !! Nieuwe ronde nieuwe kansen!!! Nieuwe kansen worden het zeker we hebben weer iets nieuws. Daarin laat ik jullie nog even in het ongewisse haahaha. Als de grand opening is breng ik jullie gelijk op de hoogte. Tjaa ik word wat voorzichtiger met te enthousiast te vertellen of het wat word of niet hahaha. We hebben het bijltje er nog niet bij neer gegooid. We gaan er nog steeds voor. Ik voel bij mezelf dat ik door alles sterker ben geworden en dat we bijna geen dipjes meer hebben. Kan ook komen door het vele feesten
van de afgelopen tijd hahahahahahaha . Het leven is tekort voor teveel stress. Geniet van iedere dag. Tijd speelt hier geen rol . Wat vandaag niet komt kom morgen wel weer. Nogmaals een gelukkig Nieuwjaar, maakt er wat moois van en geniet zolang je gezond bent.
Dikke kus van ons uit Bali
Vrijdag; 11 December
Lieve Allemaal!!
Jullie zullen wel denken ; Hoe zit het nou met die varkens?????
Goed kan ik jullie vertellen! Zo jullie zijn weer op de hoogte hahahahah
Nee alles gaat goed en we worden gaande weg wijzer en wijzer.
Ik denk als een
ik eet als een varken.
Misschien ben ik wel een varken.
Ik hoor jullie denken dat wisten wij al langer.
Onze varkensstal is helemaal klaar. We hebben stromend water. De varkens groeien goed.
En ik heb gratis voedsel gevonden. Hetgeen erg fijn is omdat de kosten van het voer erg hoog zijn.
We liepen ongeveer gelijk met de onkosten die we maakten voor de
met als we ze zouden verkopen. Tja er moet toch brood eh ik bedoel rijst op de plank.
Ik had altijd eerst in mijn hoofd om het het vuil van de hotels op te halen en ze dat te voeren.
Maar omdat
best gevoelig zijn voor wat ze eten en ook omdat onze stallen verder weg liggen dan dat aanvankelijk de bedoeling was.
We zijn nu wel erg blij dat we onze stallen in Tabanan hebben. Wat het voer betrefd vlak bij ons huis zitten iedere dag mensen mais klaar te maken voor de markt. Bergen mais worden daar verwerkt en er is dus ook een hoop afval die niet goed genoeg zijn voor de menselijke consumptie.
Wel voor onze roze vriendjes!!
En het is gratis alhoewel voor wat ouwe t-shirts en wat ouwe zonnebrillen en afen toe wat geld vor eten, eten onze biggetjes gezond en goedkoop.
Op deze manier is de winst per varken weer rendabel voor ons (hopen we hahahaha)
Zo word het allemaal toch nog wat met ons bedrijf en komt alles toch nog op z'n varkenspootjes terecht.
Het gaat hier allemaal met vallen en opstaan.
Gevallen zijn we al heel wat keren maar we hebben nog steeds de kracht om weer overeind te krabbelen.
Dat zullen we ook blijven doen ook!!!!!!!!!!!
Onze spullen uit Nederland zijn gearriveerd maar dat is wel een andere blog waardig.
Die zal dan ook snel volgen.
De eerste nacht op ons bed was heerlijk.
De groeten uit zonnig Bali!!!!!!!!!!!!!!
Woensdag; 9 December
Gegroet party-animals!!!!!!
Het werd wel eens tijd dat wij de boel eens de boel zouden laten. Effe geen gezeik aan onze koppie's.
Nou dat hebben we gedaan en hoe!!!
We zijn met Roel en jongen die hier voor maanden aan het sabaticalen is.
Hij verblijft in het Sativa hotel, waar mijn ouders en Essie haar ouders ook verbleven.
Daar kennen wij hem dan ook van.
Hij is op de hoogte van onze wel en wee op Bali.
Een super toffe gozer met heel zijn lijf onder getatoeerd(lekker belangrijk trouwens).
Ik ben al een paar keer met hem een tourtje wezen maken. Hij komt ons ook geregeld opzoeken bij ons winkeltje in Mago restaurant!!
Zo genoeg informatie over Roel.
Maandag avond kwam hij ons weer opzoeken in Mago.
Na even lekker te hebben geouwehoerd vroeg hij of wij meegingen stappen in Kuta.
We hoefden niet lang na te denken en we zeiden allebei volmondig GEZELLIG!!!!!!!!!!!
We zouden het niet zo laat maken!
12 uur zijn we naar Sativa gaan om Roel op te halen.
Het feest kon beginnen,toen we in Kuta aankwamen en een feest is het geworden.
We hebben onze ogen uitgekeken en onze keeltjes goed gesmeerd!!
Zelfs Essie die nooit drinkt,maar als ze drinkt dan ook helemaal los gaat. Heeft de bloemetjes flink buiten gezet.
De ene junglejuice na de ander en later zaten we aan de vissekomen met zalige mixen van Arak met nog veel meer soorten likeuren erin.
Het was een top avond en zeker voor herhaling vatbaar. Toen we s'ochtends om half 5 weer bij sativa aankwamen hebben we eerst met zijn drieen liggen slapen op de stoep voor Sativa waar we een uur later door de bewaking wakker werden gemaakt hahahah
.
We hebben thuis onze roes uitgeslapen tot een uur of 3
We waren alle 3 niks waard de volgende dag.
We hebben s'avonds met z'n alle nog even de avond er voor geevalueerd en ons zelf rot gelachen bij het weer zien van de foto's die we hebben gemaakt die avond.
Deze foto's kan ik jullie niet onthouden dus veel kijk plezier en tot de volgende keer maar weer























Vrijdag;4 December
Lieve allemaal!!!!
Ik ben jullie nog een vervolg schuldig, om te vertellen hoe het nu met het manager verhaal is afgelopen. Hier komt die dan!!
De titel van deze blog klinkt dan ook als een literaire thriller
. Zo voelt het ook voor ons aan om eerlijk te zijn. Een thriller
waarvan we zelf nog niet weten hoe die afgaat lopen. Spannend!!!!!!!!
Of het allemaal nog niet spannend genoeg is!!!
Maar dat even terzijde.
Het manager verhaal is voor mijn gevoel over en uit.
Er word nergens meer over gesproken. Daar maak ik dus zelf uit op dat het over is.
Heel jammer allemaal, maar gelukkig hebben we de winkel nog.... dachten we!!!
Ja je leest het goed!!!
Een paar dagen geleden kwam Lisa weer terug van weer een bezoek aan Surabaya.
Druk bezig geweest met het openen van een nieuw restaurant!! Ik zelf was net weer overeind gekrabbeld van het verhaal met het gebeuren van het manager zijn !!
Nadat ze weer voor anderhalve week weg geweest was en ik haar weer zag zitten in Mago aan haar tafel, heb ik haar netjes begroet en ging ik even een praatje maken met haar over hoe het gaat met alles in Surabaya.
Druk druk natuurlijk en stress te top.
Ik kwam toen op het onderwerp dat we iemand kennen die opzoek is naar een ruimte voor zijn internetcafe en of dat zij misschien nog een lege ruimte overhad??
Maar zoals het een goede alleen aan zichzelf denkende zakenvrouw betaamd veranderde het onderwerp al gauw.
Ze had mij verkeerd begrepen en begon over van oh dat komt goed uit dat je wat anders gevonden hebt want ik moet jullie iets vertellen!!
Ik wil in jullie shopje een Japans restaurant beginnnen. Dus het komt goed uit dat jullie iets anders gevonden hebben.
Ik zei haar dus dat we niks anders gevonden hadden en ook niet van plan zijn om wat anders te zoeken. Dat ik haar wat vroeg voor iemand anders.
Ze had me dus op deze manier verteld dat we op kunnen zouten. Even gauw tussen neus en lippen door. Zoals een echte zakenvrouw betaamd zonder te verblikken of te verblozen.
Ik kon wederom door de grond zakken en mijn bloed begon te koken
Nu weet ik dat we geen voet hebben om op te staan en dat ze alle recht heeft om te doen met haar restaurant wat ze zelf wil.
Maar als je hoort dat ze die plannen al eerder heeft gehad en die komen nu ineens weer opgeborreld als een zure boer.
Ze had ons eerder moeten informeren dat ze die plannen al had. En ons de keus moeten voorleggen of wij dan zin hadden om voor 2 maanden een winkeltje te beginnen.
Ja 2 maanden waarin we dachten eindelijk iets positiefs te hebben, staat nu weer op losse schroeven.
Ik weet niet wanneer we er precies uit moeten.
Volgens insiders die Lisa kennen kan dit plan overwaaien of wat dan ook.
Mocht dat zo zijn dan gaan we lekker verder, met een zure smaak in onze mond, maar dat gaat wel weer over. Nu gaan we er gewoon vanuit dat we eruit moeten en we onze zoveelste telleurstelling moeten verwerken.
Het is allemaal onbegrijpelijk. Eerst wil ze de zaak verkopen en met pensioen gaan dan weer dit dan weer dat.
Maakt niet uit wat ze allemaal wil en wat ze wil is haar goed recht begrijp me niet verkeerd.
Bij mensen met zakelijke gedachten maakt het niet uit hoe je het mensen omgaat en hoeveel pijn je er andere mee kan doen!!
Dat zijn dingen waar ik geen begrip voor op kan brengen. Alles draait om geld, geld en nog meer geld.
In Nederland praten ze weleens over het rode gevaar!! Hetgeen wat ik nu ontdekt heb wat dat inhoud: DE Chineese liefde voor macht en geld.
"DE LIEFDE VOOR GELD, IS HET BEGIN VAN HAAT"
Dit is een uitspraak van buddha.
Alles draait om geld in deze wereld. En ja zonder geld ben je nergens HELAAS!!!!!!!!!
Voor nu laat ik het hierbij, jullie zijn weer een beetje op de hoogte hoe het er hier voor staat!!
Ik heb me in deze tekst aardig ingehouden met mijn woordenschat en mijn gevoelens.
Je weet nooit wat ervan komt als je laat gaan.
Want voor dat je het weet........................
De vriendelijke groetjes weer uit Bali!!!